Poetra

Art Poetry Philosophy by Kutlu the Wise


Korkuyu yenmek

Yumuşacık ellerin Pürü pak yüzün Ve ismimle bana seslenişin İstenmeyen bir hüzün Nedir…

Bir tutam güneş

Bir güneşim ben Geceye doğarım Gündüzle işim yok Karanlığa ışıldarım Gündüz hep arkamdadır…

Something went wrong. Please refresh the page and/or try again.

Yay gitmiştir çoktan

oltanın tuttuğu şu balık

  • ne kadar da küçükmüş, dedi izleyici

ok yaydan fırladı mı

yay o oku bir daha kabul etmez

akrep izler olanları:

gözleri sabit olsa da

  • bu parça bizimdir, demez diyemez

peki hangi parça sizin?

  • hiçbiri

ve başardı aynadaki ikizin

yay gitmiştir çoktan

sebebi de şu oktan

altın bazen çıkar çamurdan

bazen bir boktan

ve akrep izler olanları:

  • yay gitmiştir çoktan

istediğin oldu

artık yazmıyorum sana

ve değer biçmiyorum

ne tenine ne aklına

  • püf, dedin söndüm
  • üf dedim söndürdüm

yıldızlara sön dedim sön!

geri dön!

şimdi döndüm tekrar

kendime

yalnızlığıma

ki severim konforu

şu yerinde durmuş görünen

yay gibi

gittim çoktan

çıra gibi

aslında yakmıştım sobayı

ama gerek kalmadı

artık ısıtmaya

kendi kendime

kendi başıma

bir başıma

döndüm çoktan

yeminler boşa artık

ve tutulmalar yalan

yay gitti çoktan

sebebi de şu oktan

oysa şu yıldızlardı ışıtan

bir gecede kaydı düştü

ışığı da loştu zaten

sözlerim de hoştu ancak karanlığa üşüştü

kapının önüne bıraktığım paket dağılmış

arka koltuğa bıraktığım çiçek solmuş

torpidoya bıraktığım şu kalp de sönmüş

ay zaten kararmış bir güneş

güneş de bir yıldıza eş

yıldızlara sön dedim sön!

geri dön!

oltanın tuttuğu şu balık

  • ne kadar da küçükmüş, dedi izleyici
  • geri atın denize

yüzsün

yaşasın

katılsın hayata

ki nefes alamaz dışarıda

kanadına bir öpücük kondurup

bıraktım geri denize…

yıldızlara sön dedim sön!

geri dönme!


Discover more from Poetra

Subscribe to get the latest posts sent to your email.



Leave a comment