Bilsen gönlümün genişliğini
Kaçmazdın
Çekilmezdin geriye
Kalbimin derinliğinde
En kadim yerinde
Bağlamışsın seriye
Sırra kadem basan
Sen ey sevilen
Saçların güneşte kızıl
Ayda kadife
Dalgayla dökülen
Gerdanında dizilen
Neyin var diye soramayan
Sen ey her yerden ayna gibi
Çıkan yar
Bilsen gönlümün genişliğini
Saçmazdın
Bakışlarını ezbere
Şöyle dursan önümde
Doya doya baksam
Ve gelsen beriye
Sorsan bana
Ben bilmem derim
Bilsem de
Bilmem
Görsem de
Görmem
Peki sen ne diye
Her yerden ayna gibi çıkarsın
Yansıtırsın beni bana
Bilsen gönlümün genişliğini
Korkmazdın
Desem
İnanır mısın ki?
Görürüm korkarsın
Aydan ve aynadan
Sözlerim nafile
Sessizliğin aşikar
İnadın gökyüzü
Sıfır talepkar
Ve kayar gider yıldızlar
Şu meteor yağmurunda
Peki
Ben de korkmayı seçtim artık
Madem aynadır baktığım
Sana benzemeyi seçtim
Ben de o yağmurdan
Kafamı yarıp geçen
En büyük taşı seçtim
Ama
Ama
Bilsen gönlümün genişliğini
Ve içimin derinliğini
Ve ruhumun geçirgenliğini
En eşsiz
En nadir
Ve en şeffaf haliyle
Geçiririm her şeyi
Güneş tutulur
Güneş ayı kaplar
Bilki sevgilim
Her şey dediğim
“Her şey”
Seni de kapsar…
“Aynaya baktım kimseyi göremedim, çekmecenin içine bir tutam ay bıraktım ve üstünde dokunsan güneş.
Şeffaflığım her şeye kadir ama yalnız sana eş.”
İster geçersin
İster seçersin…
Poetra 
Leave a comment