Ruhlar, yaşlar
Düşler, gülüşler
Hep aynı
Bir basamak aralığından görünenler
Sıra sıra dizilmiş insanlar
Dev heykeller
Ana yok, baba yok
Bağlantı - ayna yok
Sen bir basamaksın şuradaki
Bastığın yer bir merdiven
Ölümü öldür hadi
Giy bir eldiven
Sana hediyesin
Geniş bir aralık üstünde
Dön bak neredesin?
Ayakların?
Bir adım daha atabilirsin
Ölümü öldür
Kendine döndür
Uyuma! Yeme! İçme!
Durdur benliğini nefisle
Bırak kendini bütüne
Çevir beyaza karanlığı
Korkma! Korkutmasın seni
Şu basamak aralığı...
8 Ocak Perşembe – Ceviz Ağacı’ndan
Günaydın. Çok şükür uyandım. Ey sırların evreni, ey gizemlerin başkenti dünya hayatı. Göster…

Leave a comment